Kontemplacja – Dzień 20

Wstęp

Kontemplacja

W chrześcijaństwie łatwo jest skupić się na wierze i postępowaniu, ale często pomija się duchową praktykę kontemplacji. Kontemplacja Boga jest aktem cierpliwej uważności. To sposób, aby przypomnieć naszemu sercu o niezwykłej wiadomości, że On zbliżył się do nas. Jest to przemieniające, ponieważ w rzeczywistości stajemy się tym, co kontemplujemy, czemu poświęcamy najwięcej uwagi.

Zostaliśmy stworzeni, aby patrzeć – aby podziwiać Stwórcę – ale historia naszego życia pokazuje, że patrzymy na wiele innych rzeczy. Rozpraszamy się. W naszym grzesznym stanie skupiamy nasze serca i uwagę na rzeczach, które blokują naszą wrażliwość na Boga.

Jednak Ewangelia przypomina nam, że Bóg zawsze ma na nas oko. Od Księgi Rodzaju do Apokalipsy odkrywamy Boga, który z miłością towarzyszy Swojemu ludowi. Taka jest dobra nowina Adwentu. Jak więc możemy patrzeć na Boga, kontemplować Jego Osobę?

• Kontemplować Boga to skupiać wzrok na Jezusie w Ewangeliach.
• Kontemplować Boga to odnaleźć siebie w opowieściach biblijnych, uznając, że każdy, kto przyszedł do Jezusa po pomoc, jest w pewnym sensie naszym przedstawicielem. Niezależnie od tego, czy jesteśmy ślepi, głodni, samotni czy przytłoczeni niesprawiedliwością, kiedy to dostrzegamy i zwracamy się do Jezusa, otwieramy się na Jego obecność.
• Kontemplować Boga to praktykować spokój w dniu codziennym. To zatrzymanie się, aby pamiętać, że każdy nasz oddech pochodzi od Niego.
• Kontemplować Boga to przynosić nasze umysły i serca do Boga w modlitwie.
• Kontemplować Boga to rozważać Pismo Święte tak, by pozwolić prawdzie Słowa Bożego przeniknąć nasze życie.

Adwent jest wezwaniem do zwrócenia naszej uwagi na to, co najważniejsze. Czy zdecydujemy się patrzeć na Boga, czy też będziemy się rozpraszać, aby przetrwać kolejny dzień? Na czym skupiasz swoją uwagę w tym okresie świątecznym? Co kontemplujesz? Modlę się, abyś w tym okresie dostrzegł więcej chwały i dobroci Boga. On jest z nami i jest godzien tego, by Go czcić.

Przygotowanie

Poświęć pięć minut na wyciszenie się przed Bogiem.

Modlitwa

Panie Jezu, wierzę, że w tej chwili chcesz przemówić do mnie w głęboki i osobisty sposób. Duchu Święty, pomóż mi być uważnym na Twój głos pełen łaski i miłosierdzia.

Czytanie

Ewangelia Łukasza 1:26-38

Cytat

To Ty pierwszy nas pokochałeś, Boże! Mówimy o tym w kategoriach przeszłości, jakbyś pokochał nas pierwszy tylko raz… [ale] pokochałeś nas pierwszy wiele razy, każdego dnia i przez całe nasze życie. Kiedy budzimy się rano i zwracamy naszą duszę ku Tobie – Ty jesteś tam pierwszy – pokochałeś nas pierwszy; jeśli wstaję o świcie i w tej samej sekundzie zwracam moją duszę ku Tobie w modlitwie, Ty jesteś tam przede mną, pokochałeś mnie pierwszy. Kiedy wycofuję się z codziennych rozrywek i zwracam swoją duszę ku Tobie, Ty jesteś tam pierwszy i tak będzie zawsze. A my mówimy niewdzięcznie, jakbyś pokochał nas pierwszy tylko raz.

— Søren Kierkegaard

Refleksja

Do czego zachęca cię Bóg poprzez Swojego Ducha w tej chwili? Co masz zrobić, pomyśleć, powiedzieć, na czym skupić swoją uwagę? W jaki sposób możesz nastawić swoje serce, aby powiedzieć Mu „tak”?

Modlitwa końcowa

Niech Pan nas błogosławi i strzeże, niech rozjaśni Swoje oblicze nad nami, teraz i na wieki. Amen! (parafraza błogosławieństwa z Ks. Liczb 6:24-26)